In 1896 kregen de winnaars zilver in plaats van goud

Wie in 1896 de Olympische Spelen won, kreeg geen gouden medaille om de nek. Op de allereerste moderne Spelen in Athene werd de winnaar beloond met zilver, een olijftak en een oorkonde.

Zilver voor de winnaar

Het idee van goud, zilver en brons als vaste rangorde, zoals we dat nu kennen, was in Athene nog niet aan de orde. Wie een onderdeel won, ontving een zilveren medaille. Daarbij kreeg de winnaar een olijftak en een diploma als bewijs van de overwinning. De olijftak was een knipoog naar het oude Griekenland, waar de winnaars van de Spelen in Olympia met olijftakken werden gekroond.

Brons en laurier voor nummer twee

Ook de nummer twee ging niet met lege handen naar huis. Hij kreeg een bronzen medaille en een tak van laurier. Een gouden medaille werd in 1896 dus nergens uitgereikt. Het medaillesysteem dat we nu kennen, met goud, zilver en brons, ontstond pas later.

Symbolen uit de oudheid

De Spelen van 1896 stonden helemaal in het teken van het oude Griekenland. Dat verklaart de takken: olijf en laurier zijn al eeuwenlang symbolen van eer en overwinning. De medailles zelf waren eenvoudig, maar ze vormden het begin van een traditie die sindsdien flink is veranderd. Tegenwoordig draait alles om het gouden eremetaal, en krijgt elke editie van de Spelen medailles met een eigen ontwerp.

De volgende keer dat je een sporter ziet juichen met een gouden medaille, weet je dus dat die glans niet vanaf het begin bij de Spelen hoorde. De allereerste winnaars moesten het doen met zilver, een tak van de olijfboom en de eer van de overwinning.