De Olympische vlam brandde voor het eerst in Amsterdam in 1928

Tegenwoordig hoort de Olympische vlam bij elke Spelen, maar die traditie begon in Nederland. Bij de Zomerspelen van Amsterdam in 1928 brandde voor het eerst in de moderne tijd een vlam boven het stadion.

Een vuur op de Marathontoren

Het Olympisch Stadion in Amsterdam werd ontworpen door architect Jan Wils. Bij het stadion hoorde een hoge toren, de Marathontoren. Boven op die toren stond een schaal waarin tijdens de Spelen een symbolische vlam brandde. Het was de eerste keer dat de moderne Spelen zo'n vlam kenden, zodat het vuur ver buiten het stadion te zien was.

Een idee uit de Oudheid

De vlam verwijst naar het heilige vuur dat in het oude Griekenland tijdens de Olympische Spelen brandde. Architect Wils wordt gezien als de man die dit oude idee nieuw leven inblies. Zo kreeg het stadion niet alleen een sportfunctie, maar ook een symbolische plek waar iedereen in de stad kon zien dat de Spelen bezig waren.

De estafette kwam pas later

In 1928 werd de vlam nog niet over lange afstand vervoerd. De fakkelestafette vanuit Olympia, die we nu kennen, werd pas in 1936 voor het eerst gehouden, bij de Spelen van Berlijn. Sinds Amsterdam brandt de vlam bij elke editie van de Spelen. Dat maakt de Marathontoren tot de plek waar een van de bekendste Olympische tradities zijn begin vond.

Wie de volgende keer de Olympische vlam ziet branden, kijkt dus naar een traditie die in Amsterdam begon.